Crusader

Zanim zaczniemy nasze rozważania na temat ukraińskiej myśli geopolitycznej zastanówmy się czym jest „Ukraina”. „Ukraina” oznacza kraj pograniczny. „Ukraina, to każda ziemia na kraju czyli na krańcu, u granicy, u kraju państwa położona” w Geografii historycznej ziem dawnej Polski - Zygmunt Gloger Określenia „Ukrainy” użyto po raz pierwszy w roku 1590, w tytule konstytucji sejmowej według projektu Jana Zamoyskiego: „Porządek ze strony Niżowców i Ukrainy”. Określała ona tereny dwóch województw Korony: bracławskiego i kijowskiego, czyli od dolnego Dniestru do środkowego i dolnego Dniepru i dalej za wschodnim brzegiem Dniepru (Zadnieprze) w kierunku rzeki Doniec. Więc tak naprawdę ani Podola, ani Wołynia, ani ziemi halicko-lwowskiej, ani tym bardziej ziemi  przemyskiej nigdy nie nazywano mianem „Ukrainy”. Faktem jest również to, że mieszkańcy tych ziem nigdy aż do XX w. nie nazywali się mianem Ukraińców. Określenie „narodu ukraińskiego” pojawiło się za sprawą M. Hruszewsk...

Rozwój granic Rzeczypospolitej  Druga połowa XIX w. wydała na świat dwie postacie, które na początku XX w. przyczynią się w mniejszym lub większym stopniu do odzyskania przez Polskę niepodległości. Józef Piłsudski i Roman Dmowski. Józef Piłsudski Socjalista Józef Piłsudski urodził się 5 grudnia 1867 roku w Zułowie na Wileńszczyźnie. Pochodził z zubożałej szlachty litewskiej. Wychowany w polskiej tradycji patriotycznej. Po zamachu na cara Aleksandra III Piłsudski, choć nie był bezpośrednio związany z zamachem został w wieku 19 lat zesłany w 1887 r na 5 letnie zesłanie na Syberię. Jako członek PPS był redaktorem „Robotnika”. Piłsudski przewidywał, że walka o niepodległość bez pomocy z zewnątrz nie ma żadnych szans na powodzenie, musi się odbyć przy korzystnej sytuacji międzynarodowej. W trakcie I wojny światowej, opowiedział się po stronie państw centralnych, czyli Rzeszy Niemieckiej i Cesarstwa Austro - Węgierskiego. Dopiero w chwili ostentacyjnego zlekceważen...

Koncepcje geopolityczne bezsprzecznie związane są z nauką, którą znamy ze szkolnych lat zwanej geografią a twórcami tych koncepcji są zazwyczaj geografowie. Wszyscy, którzy choć w minimalny sposób zetknęli się z geopolityką znają nazwiska pokroju Mackindera. Jednak niewiele osób wie, że równolegle w tym samym czasie rozwijała się polska myśl geopolityczna. Jednak w przeciwieństwie do światowej miary twórców geopolityki jak Alfred Thayer Mahan, Halford J. Mackinder czy Karl Haushofer, którzy tworzyli swoje koncepcje w skali globalnej w państwach, które w ich epoce były mocarstwami lub światowymi imperiami, polskie koncepcje koncentrowały się na związku polityki z przestrzenią w odniesieniu do tej części świata, na której leżą polskie ziemie i w ich bliskim sąsiedztwie. Do jednych z pierwszych polskich twórców zajmujących się ta dziedziną nauki byli Wincenty Pol (geograf i poeta) i Wacław Nałkowski (geograf, pedagog, publicysta i działacz społeczny). Działalność przedstawionych powyż...

Władysław Grabski Współczesna Polska podobnie jak sowiecka kolonia zwana PRL - em odcina się od swoich narodowych korzeni. Władze III Rzeczpospolitej w imię politycznej poprawności i chęci przypodobania się swoim nowym lewicowo liberalnym zwierzchnikom z Brukseli i Berlina celowo przemilczają narodową działalność wielu znanych Polaków. Celowo od dwudziestu paru lat prowadzi się podobną propagandę do tej z czasów PRL a mającej szkalować szeroko pojęty Ruch Narodowy. Przedstawicieli nurtu narodowego szkaluje się określając ich mianem faszystów. Jest to jeden z powodów przemilczania „narodowej” działalności zasłużonych przedstawicieli naszego narodu. Jednym z takich Polaków był Władysław Grabski, prawdziwy mąż stanu i polityk propaństwowy kontrastujący z wieloma współczesnymi politykami widzącymi swego suwerena w Berlinie i Brukseli. Grabski znany ze swej reformy walutowej, której owocem było powstanie polskiej waluty, którą posługujemy się do dziś był związany z Narodową Demokra...

Współczesna Rosja weszła ponownie na drogę imperializmu. Po wielkiej smucie spowodowanej upadkiem Związku Sowieckiego nastała era nowego „cara” Władimira Putina. Nowy władca Kremla potrzebował nowej podbudowy ideologicznej do budowy nowego imperium. Spowodowało to renesans koncepcji geopolitycznej znanej pod nazwą eurazjatyzmu.  Głównym ideologiem stał się Aleksander Dugin a jego książka „Podstawy geopolityki” opublikowana przy wsparciu Wydziału Strategii Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej jest obowiązkową lekturą w rosyjskich Akademiach Wojskowych. Jednak zanim zapoznamy się z tezami Dugina i innych propagatorów neoerazjatyzmu powinniśmy cofnąć się w czasie i poznać historię tej geopolitycznej koncepcji. Twórcami eurazjatyzmu byli rosyjscy emigranci, ludzie zmuszeni opuścić Rosję po przejęciu władzy przez bolszewików. Do grona eurazjanistów zaliczają się takie postacie jak Nikołaj Siergiejewicz Trubieckoj, Piotr Nikołajewi...

Jeśli chcemy rozpocząć rozważania nad rosyjską koncepcją III Rzymu powinniśmy cofnąć się najpierw do czasów antycznych. W 324 r. pierwszy chrześcijański Cesarz Rzymu Konstantyn I Wielki przeniósł swoją stolicę nad Bosfor. Dawną grecką kolonię Bizancjum przebudował w najpotężniejsze i najbogatsze miasto ówczesnego świata. Chrześcijaństwo, które przestało być prześladowane przez aparat władzy a zarazem stało się religią władców Imperium zaczęło przeżywać swój rozkwit. Bizancjum z 555 r. W 476 r. barbarzyński wódz rzymskiej armii Odoaker wszczął bunt na czele swoich wojsk i obalił ostatniego Cesarza zachodnio rzymskiego Romulusa Augustulusa. Chcąc zalegalizować swoją władzę nad Tybrem odesłał Cesarzowi Zenonowi insygnia władzy cesarskiej do Konstantynopola zarazem dając do zrozumienia, że jest zależny od Cesarza w Konstantynopolu. Władza cesarska w Konstantynopolu przetrwała 1000 lat dłużej. Cesarstwo Bizantyjskie, w które przekształcił się wschodni Rzym upadło pod ...